سنسور اثرانگشت چگونه کار می‌کنند؟

سنسور اثر انگشت این روزها دیگر قابلیتی نیست که تنها در سرویس‌های امنیتی و سازمان‌های دولتی کاربرد داشته باشد.

ممکن است حتی گوشی‌های میان رده نیز به چنین ابزاری مجهز باشند. سنسور اثر انگشت نمونه‌ای از کاربرد گسترده‌ی سیستم‌های بیومتریکی است.

با توجه به محبوبیت این سنسورها، لازم است که در مورد آنها اطلاعات بیشتری کسب کنیم.

کاملا مطمئنم که اکثر شما ۳ نوع سنسور اثر انگشتی که به طور گسترده استفاده می‌شوند را نمی‌شناسید.

تکنولوژهای اثر انگشت بسیاری تاکنون توسعه یافته‌اند، اما بسیاری از آنها کاربرد گسترده‌ای پیدا نکرده‌اند.

این مورد را در خاطر داشته باشید تا در مورد آنها اطلاعاتی ارائه کنیم و به تفاوت‌های اصلی این تکنولوژی‌ها با یکدیگر اشاره کنیم.

سنسورهای نوری:

سنسورهای نوری قدیمی‌ترین نوع سنسورهای اثر انگشت هستند.

این روش بر این اساس استوار است که سنسور با ثبت تصویری از اثر انگشت و به کمک الگوریتم‌هایی، الگوهای منحصر به فرد روی سطح انگشت را تشخیص می‌دهد.

این سنسورها از چند LED استفاده می‌کنند تا سطح انگشتی که بر روی صفحه‌ی شیشه‌ای قرار می‌گیرد را روشن کنند.

هنگامی که این نور از روی دستگاه بارجفت‌شده (CCD) منعکس می‌شود، سیگنال‌هایی تولید می‌کند که در نهایت برای ایجاد اثر انگشت دیجیتالی استفاده می‌شوند.

این اثر انگشت دیجیتالی، همان چیزی است که ما آن را اسکن زنده می نامیم.

مشکل اصلی سنسورهای اپتیکال این است که فریب دادن آن‌ها چندان دشوار نیست.

از آنجا که این تکنولوژی به کمک آنالیز یک تصویر دو بعدی کار می‌کند، به کمک یک عضو مصنوعی یا تصویری با کیفیت خوب از اثر انگشت صاحب دستگاه به راحتی می‌توان آن‌ها را فریب داد.

به همین دلیل، این نوع از سنسورها از رده خارج شده‌اند و تنها در دستگاه‌های ارزان قیمت پیدا می‌شوند.

سنسورهای خازنی:

رایج‌ترین سنسورهایی که امروزه مورد استفاده قرار می‌گیرند سنسورهای خازنی هستند.

همانطور که از نام آن‌ها بر می‌آید این سنسورها به کمک خازن و خاصیت‌های مفید آن کار می‌کنند.

بر خلاف سنسورهای نوری، در این روش تصویری از اثر انگشت ایجاد نمی‌شود.

تراشه‌های نیمه هادی مختلفی در این نوع سنسورها تعبیه شده است. این تراشه‌ها سلول‌هایی دارند که از خازن تشکیل شده‌اند. این سنسورها دارای چند مدار خازنی هستند و به کمک این مدارها اطلاعات اثر انگشت را جمع‌ آوری می‌کنند.

هنگامی که برای اولین بار از این سنسور استفاده می‌شود، داده‌های دیجیتال ذخیره می‌شوند تا در دفعات بعد برای مقایسه اثر انگشت مورد استفاده قرار بگیرند.

نکته جالب توجه در مورد این تکنولوژی این است که دور زدن آن بسیار دشوارتر از فریب دادن سنسورهای اپتیکال است و تنها از طریق هک سخت‌افزاری یا نرم‌افزاری می‌توان چنین سنسورهایی را فریب داد.

سنسورهای فراصوت (اولتراسونیک)

سنسورهای فراصوت برای دریافت اطلاعات روی اثر انگشت از یک سری فرستنده و گیرنده‌های فراصوت استفاده می‌کنند.

هنگامی که انگشت بر روی سنسور قرار می‌گیرد، یک پالس التراسونیک تولید می‌شود. بخشی از این پالس توسط انگشت جذب می‌شود و بخشی دیگر به سنسور برمی‌گردد. سپس این امواج برای ایجاد اثر انگشت دیجیتالی مورد استفاده قرار می‌گیرند.

تشخیص اثر انگشت جزئی جدایی ناپذیر از تشخیص هویت بیومتریک است، اما تنها روش نیست و فناوری‌های دیگری مانند تشخیص عنبیه، تشخیص وریدی و غیره نیز وجود دارند.

X